همه چیز درباره ی برند فیلیپس

فیلیپس، یک شرکت چند ملیتی هلندی است که در سال 1891 در آیندهوون تأسیس شد. از سال 1997، کمپانی اصلی آن در شهر آمستردام واقع شده است، اگرچه دفتر مرکزی بنلوکس هنوز در آیندهوون است. جالب است بدانید فیلیپس زمانی یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های لوازم الکترونیکی مصرفی در جهان بود، اما بعداً روی فناوری سلامت تمرکز کرد و بخش‌های دیگر خود را واگذار کرد.

تاریخچه فیلیپس 

کمپانی فیلیپس در سال 1891 توسط جرارد فیلیپس و پدرش فردریک تأسیس شد و اولین محصولات آنها لامپ بود.  امروزه برند فیلیپس به قدری پیشرفت کرده است که می توان گفت هر ساله بالغ بر 80000 نفر را در 100 کشور استخدام می کند این شرکت عنوان افتخاری سلطنتی خود را در سال 1998 به دست آورد و در سال 2013 "Electronics" را از نام خود حذف کرد، به دلیل تمرکز مجدد آن بر فناوری مراقبت های بهداشتی.

فیلیپس به سه بخش اصلی سازماندهی شده است: بهداشت شخصی (که قبلا فیلیپس لوازم الکترونیکی مصرفی و فیلیپس لوازم خانگی و مراقبت شخصی نام داشت)، مراقبت متصل، و تشخیص و درمان (سیستم‌های پزشکی فیلیپس سابق) و بخش روشنایی به عنوان یک شرکت جداگانه، Signify N.V.

فیلیپس ساخت ریش تراش های برقی را در سال 1939 با نام های تجاری Philishave و Norelco آغاز کرد و پس از جنگ، Compact Cassette، یک فرمت نوار صوتی را توسعه داد و فرمت دیسک فشرده را با سونی و همچنین فناوری های متعدد دیگری را توسعه داد. از سال 2012، فیلیپس بزرگترین تولید کننده روشنایی در جهان بود که بر اساس درآمد سنجیده شد.

علاوه بر این فیلیپس دارای یک فهرست اولیه در بورس اوراق بهادار Euronext آمستردام است و جزء شاخص بازار سهام Euro Stoxx 50 است. دارای یک فهرست ثانویه در بورس اوراق بهادار نیویورک است. خرید شامل Signetics و Magnavox بود. همچنین یک باشگاه ورزشی چند رشته ای به نام PSV Eindhoven را در سال 1913 تأسیس کرد.

اولین کارخانه فیلیپس در آیندهوون که اکنون یک موزه عمومی است

در سال 1895، پس از چند سال اول دشوار و نزدیک به ورشکستگی، فیلیپس ها آنتون، برادر کوچکتر جرارد را تا شانزده سال به خدمت گرفتند. با وجود اینکه آنتون مدرک مهندسی دریافت کرده بود، به عنوان نماینده فروش شروع به کار کرد. با این حال، به زودی او شروع به ارائه بسیاری از ایده های تجاری مهم کرد. با آمدن آنتون، کسب و کار خانوادگی به سرعت شروع به گسترش کرد و در نتیجه فیلیپس Metaalgloeilampfabriek N.V (کارخانه لامپ رشته فلزی فیلیپس با مسئولیت محدود) در آیندهوون در سال 1908 تأسیس شد و به دنبال آن در سال 1912، فیلیپس Gloeilampenfa. .). پس از آنکه جرارد و آنتون فیلیپس با تأسیس شرکت فیلیپس، کسب‌وکار خانوادگی خود را تغییر دادند، پایه‌های این شرکت چندملیتی بعدی را گذاشتند. در دهه 1920، این شرکت شروع به تولید محصولات دیگری مانند لوله های خلاء کرد. برای این منظور فرآیند Van Arkel-De Boer اختراع شد. در سال 1924، فیلیپس با اسرام تراست لامپ آلمانی پیوست تا کارتل فوبوس را تشکیل دهد.

در 11 مارس 1927، فیلیپس روی آنتن رفت و ایستگاه رادیویی موج کوتاه PCJJ (بعدها PCJ) را افتتاح کرد که در سال 1929 توسط یک ایستگاه خواهر (Philips Omroep Holland-Indië، بعداً PHI) به آن ملحق شد. برنامه بین‌المللی یکشنبه‌ها در سال 1928 آغاز شد و ادی استارتز میزبان برنامه ایستگاه شاد بود که طولانی‌ترین برنامه موج کوتاه جهان شد. پخش‌ها از هلند با تهاجم آلمان در ماه مه 1940 قطع شد. آلمانی‌ها فرستنده‌ها را در هویزن فرمان دادند تا برای پخش برنامه‌های طرفدار نازی‌ها استفاده کنند. در اوایل دهه 1930، فیلیپس «چاپل» را معرفی کرد، رادیویی با بلندگوی داخلی.

رادیو فیلیپس مدت کوتاهی پس از آزادسازی جذب شد، زمانی که دو ایستگاه موج کوتاه آن در سال 1947 ملی شدند و به رادیو هلند در سراسر جهان، سرویس بین‌المللی هلند تغییر نام دادند. برخی از برنامه های PCJ مانند Happy Station در ایستگاه جدید ادامه یافت.

موتور استرلینگ

فیلیپس نقش مهمی در احیای موتور استرلینگ داشت، زمانی که در اوایل دهه 1930، مدیریت تصمیم گرفت که ارائه یک ژنراتور قابل حمل کم مصرف به گسترش فروش رادیوهایش در نقاطی از جهان که برق اصلی در دسترس نبود و تامین برق کمک می کند. باتری نامشخص مهندسان آزمایشگاه تحقیقاتی شرکت، مقایسه ای سیستماتیک از منابع مختلف انرژی انجام دادند و با استناد به عملکرد بی صدا (هم از نظر شنیداری و هم از نظر تداخل رادیویی) و توانایی کارکردن بر روی انواع مختلف موتور استرلینگ که تقریباً فراموش شده است، مناسب ترین موتور است. منابع حرارتی (روغن لامپ معمولی - "ارزان و در همه جا در دسترس" - مورد علاقه بود). آنها همچنین می‌دانستند که برخلاف موتورهای بخار و احتراق داخلی، عملاً برای سال‌های متمادی هیچ کار توسعه‌ای جدی روی موتور استرلینگ انجام نشده بود و اظهار داشتند که مواد و دانش مدرن باید باعث پیشرفت‌های بزرگ شود.

با تشویق اولین موتور آزمایشی خود، که 16 وات توان شفت را از سوراخ و کورس 30 میلی‌متر در 25 میلی‌متر تولید می‌کرد،  مدل‌های توسعه مختلفی در برنامه‌ای تولید شدند که در طول جنگ جهانی دوم ادامه یافت. در اواخر دهه 1940، "Type 10" آماده تحویل به زیرمجموعه فیلیپس یوهان دی ویت در دوردرخت بود تا طبق برنامه ریزی اولیه، تولید و در یک مجموعه ژنراتور گنجانده شود. نتیجه، با توان خروجی 180/200 وات از سوراخ و کورس 55 میلی‌متر × 27 میلی‌متر، MP1002CA (معروف به "مجموعه خانه‌های ییلاقی") تعیین شد. تولید دسته اولیه 250 دستگاه در سال 1951 آغاز شد، اما مشخص شد که نمی‌توان آن‌ها را با قیمت رقابتی ساخت، علاوه بر این، ظهور رادیوهای ترانزیستوری با نیاز به توان بسیار پایین‌تر به این معنی بود که منطق اولیه مجموعه در حال ناپدید شدن است. تقریباً 150 عدد از این مجموعه ها در نهایت تولید شد.

فیلیپس به موازات مجموعه ژنراتورها، موتورهای آزمایشی استرلینگ را برای کاربردهای بسیار متنوعی توسعه داد و تا اواخر دهه 1970 به کار در این زمینه ادامه داد، اگرچه تنها موفقیت تجاری سرمایشی "موتور استرلینگ معکوس" بود. با این حال، آنها تعداد زیادی پتنت را ثبت کردند و اطلاعات زیادی را جمع آوری کردند که بعداً مجوز آنها را به شرکت های دیگر دادند.

ریش تراش

اولین ریش تراش فیلیپس در سال 1939 معرفی شد و به سادگی Philishave نام داشت. در ایالات متحده به آن Norelco می گفتند. Philishave تا کنون بخشی از خط تولید فیلیپس بوده است.

ضبط کاست فشرده قابل حمل اولیه فیلیپس

فیلیپس اولین ضبط کننده رادیویی قابل حمل و کاست ترکیبی را معرفی کرد که به عنوان "ضبط رادیو ضبط" به بازار عرضه شد و اکنون بیشتر به عنوان جعبه بوم شناخته می شود. بعداً از کاست در دستگاه‌های منشی تلفنی استفاده شد، از جمله شکل خاصی از نوار کاست که در آن نوار روی یک حلقه بی‌انتها پیچیده می‌شد. کاست C به عنوان اولین وسیله ذخیره سازی انبوه برای رایانه های شخصی اولیه در دهه های 1970 و 1980 مورد استفاده قرار گرفت. فیلیپس با استفاده از Mini-Cassette اندازه نوار کاست را برای نیازهای حرفه ای کاهش داد، اگرچه به اندازه Microcassette Olympus موفق نخواهد بود. این وسیله تا زمان ظهور ماشین‌های دیکته کاملا دیجیتالی تبدیل به ابزار اصلی دیکته شد.

در سال 1972، فیلیپس اولین ضبط کننده ویدئو کاست خانگی جهان را در بریتانیا به نام N1500 راه اندازی کرد. کاست های ویدئویی نسبتا حجیم آن می توانند 30 دقیقه یا 45 دقیقه ضبط کنند. بعدها نوارهای یک ساعته نیز ارائه شد. از آنجایی که رقابت از سوی Betamax سونی و گروه تولیدکنندگان VHS صورت گرفت، فیلیپس سیستم N1700 را معرفی کرد که امکان ضبط دوبل را فراهم می کرد. برای اولین بار، یک فیلم 2 ساعته می تواند روی یک نوار ویدئویی قرار بگیرد. در سال 1977، این شرکت از یک فیلم تبلیغاتی ویژه برای این سیستم در بریتانیا پرده برداری کرد که شامل دنیس نوردن نویسنده و مجری کمدی بود. این مفهوم به سرعت توسط سازندگان ژاپنی کپی شد، نوارهای آنها به طور قابل توجهی ارزان تر بود. فیلیپس آخرین تلاش خود را برای استاندارد جدیدی برای ضبط‌کننده‌های ویدئویی با سیستم Video 2000 انجام داد، با نوارهایی که می‌توان از هر دو طرف استفاده کرد و در مجموع 8 ساعت زمان ضبط داشت. از آنجایی که فیلیپس فقط سیستم های خود را بر اساس استاندارد PAL و در اروپا فروخت، و سازندگان ژاپنی در سطح جهانی فروختند، مزایای مقیاس ژاپنی ها غیرقابل حل شد و فیلیپس سیستم V2000 را کنار کشید و به ائتلاف VHS پیوست.

فیلیپس در اوایل یک دیسک لیزری برای فروش فیلم ساخته بود، اما راه اندازی تجاری آن را به دلیل ترس از آدم خواری کردن فروش دستگاه های ضبط ویدئو به تاخیر انداخت. بعداً فیلیپس به MCA پیوست تا اولین استاندارد تجاری و پخش کننده LaserDisc را راه اندازی کند. در سال 1982، فیلیپس با سونی همکاری کرد تا دیسک فشرده را عرضه کند. این فرمت به CD-R، CD-RW، DVD و بعداً Blu-ray تبدیل شد که فیلیپس با سونی در سال 1997 و 2006 راه اندازی کرد.

Kees Schouhamer Immink (با جایزه امی خود)، بزرگترین مخترع فیلیپس در لوازم الکترونیکی مصرفی در اواخر قرن بیستم، فناوری های کدگذاری CD، DVD، Blu-ray و DCC را اختراع کرد.

در سال 1984، گروه هلندی فیلیپس نزدیک به یک سوم سهام را خریداری کرد و مدیریت شرکت آلمانی Grundig را بر عهده گرفت.

در سال 1984، فیلیپس فعالیت های خود را در زمینه تجهیزات تولید مدار مجتمع فتولیتوگرافی، به اصطلاح ویفر استپر، به یک سرمایه گذاری مشترک با ASM International، واقع در Veldhoven تحت نام ASML تقسیم کرد. در طول سال ها، این شرکت جدید به قیمت رقبای مانند نیکون و کانن به تولید کننده پیشرو ماشین های تولید تراشه در جهان تبدیل شده است.

فیلیپس بعداً دوباره با سونی شریک شد تا یک فرمت دیسک "تعاملی" جدید به نام CD-i را توسعه دهد که توسط آنها به عنوان "روش جدیدی برای تعامل با یک تلویزیون" توصیف شد فیلیپس اکثر پخش کننده های سازگار با CD-i را ایجاد کرد. پس از فروش کم، فیلیپس فرمت را به عنوان یک کنسول بازی ویدیویی تغییر مکان داد، اما پس از اینکه به شدت در میان جامعه بازی مورد انتقاد قرار گرفت، به زودی تولید آن متوقف شد.

در دهه 1980، حاشیه سود فیلیپس به زیر 1 درصد کاهش یافت و در سال 1990 این شرکت بیش از 2 میلیارد دلار آمریکا (بزرگترین ضرر شرکت در تاریخ هلند) از دست داد. مشکلات برای این شرکت تا دهه 1990 ادامه یافت، زیرا وضعیت آن به عنوان یک شرکت الکترونیکی پیشرو به سرعت از بین رفت.

در سال 1985، فیلیپس بزرگترین سرمایه گذار موسس در TSMC بود که به عنوان یک سرمایه گذاری مشترک بین فیلیپس، دولت تایوان و سایر سرمایه گذاران خصوصی تأسیس شد.

در سال 1990، مدیر عامل تازه منصوب شده، یان تیمر، تصمیم گرفت تمام مشاغلی را که با رایانه سروکار دارند، بفروشد. این به معنای پایان سیستم های داده فیلیپس و همچنین سایر فعالیت های رایانه ای بود. سال بعد، آن مشاغل توسط Digital Equipment Corporation خریداری شدند.

در سال 1991، نام شرکت از N.V. Philips Gloeilampenfabrieken به Philips Electronics N.V تغییر یافت. در همان زمان، فیلیپس آمریکای شمالی به طور رسمی منحل شد و یک بخش جدید شرکتی در ایالات متحده با نام فیلیپس الکترونیک آمریکای شمالی تشکیل شد.

در سال 1997، افسران شرکت تصمیم گرفتند که دفتر مرکزی را از آیندهوون به آمستردام همراه با تغییر نام شرکت به Koninklijke Philips Electronics N.V.، که مورد دوم در 16 مارس 1998 نهایی شد، منتقل کنند.

در سال 1997، فیلیپس در CES و CeBIT اولین تلویزیون صفحه تخت بزرگ (42 اینچی) تجاری را با استفاده از نمایشگرهای پلاسما فوجیتسو معرفی کرد.

در سال 1998، فیلیپس، به دنبال تحریک نوآوری، یک گروه کسب و کارهای نوظهور را برای واحد نیمه هادی خود، مستقر در سیلیکون ولی، ایجاد کرد. این گروه به عنوان یک انکوباتور طراحی شد که در آن فناوری‌ها و محصولات امیدوارکننده می‌توانست توسعه یابد.

دهه 2000

انتقال دفتر مرکزی به آمستردام در سال 2001 تکمیل شد. در ابتدا، این شرکت در برج رامبراند مستقر شد. در سال 2002، دوباره این بار به برج برایتنر منتقل شد. Philips Lighting، Philips Research، Philips Semiconductors (در سپتامبر 2006 به عنوان NXP عرضه شد) و Philips Design هنوز در آیندهوون مستقر هستند. دفتر مرکزی Philips Healthcare در Best، هلند (نزدیک آیندهوون) و Andover، ماساچوست، ایالات متحده (نزدیک بوستون) قرار دارد.

در سال 2000، فیلیپس شرکت Optiva، سازنده مسواک های برقی Sonicare را خریداری کرد. این شرکت به Philips Oral Healthcare تغییر نام داد و یکی از شرکت های تابعه Philips DAP شد. در سال 2001، فیلیپس گروه راه حل های بهداشت و درمان Agilent Technologies (HSG) را به مبلغ 2 میلیارد یورو خریداری کرد. فیلیپس در سال 2001 یک سرمایه گذاری مشترک با ال جی به نام LG.Philips Displays ایجاد کرد.

در سال 2001، پس از رشد گروه کسب و کارهای نوظهور واحد به نزدیک به 1 میلیارد دلار درآمد، اسکات مک گرگور به عنوان رئیس و مدیر عامل جدید فیلیپس نیمه هادی منصوب شد. انتصاب مک گرگور تغییر شرکت به سمت داشتن مدیران عامل اختصاصی برای هر پنج بخش محصول شرکت را تکمیل کرد، که به نوبه خود هیئت مدیره را به تمرکز بر مسائلی که گروه فیلیپس به‌عنوان یک کل با آن مواجه می‌شود، واگذار می‌کند.

در فوریه 2001 فیلیپس باقی مانده علاقه خود را در تولید باتری به شریک آن زمان خود ماتسوشیتا (که خود در سال 2008 پاناسونیک شد) فروخت

شعار سال 2004 فیلیپس

در سال 2004، فیلیپس شعار "بیایید همه چیز را بهتر کنیم" را کنار گذاشت و شعار جدیدی را به نام "حس و سادگی" رها کرد.

در دسامبر 2005، فیلیپس قصد خود را برای فروش یا تجزیه بخش نیمه هادی خود اعلام کرد. در 1 سپتامبر 2006، در برلین اعلام شد که نام شرکت جدید تشکیل شده توسط این بخش NXP Semiconductors خواهد بود. در 2 آگوست 2006، فیلیپس قراردادی را برای فروش 80.1 درصد از سهام NXP Semiconductors به ​​کنسرسیومی از سرمایه گذاران سهام خصوصی متشکل از Kohlberg Kravis Roberts & Co (KKR)، Silver Lake Partners و AlpInvest Partners تکمیل کرد. در 21 اوت 2006، Bain Capital و Apax Partners اعلام کردند که تعهدات قطعی برای پیوستن به کنسرسیوم خریدار را امضا کرده اند، فرآیندی که در 1 اکتبر 2006 تکمیل شد.

در سال 2006، فیلیپس شرکت Lifeline Systems را که مقر آن در فرامینگهام، ماساچوست است، در معامله‌ای به ارزش 750 میلیون دلار خریداری کرد که بزرگترین حرکت آن برای گسترش تجارت سلامت مصرف‌کننده (M) است. در آگوست 2007، فیلیپس شرکت Ximis, Inc. را که مقر آن در ال پاسو، تگزاس بود، برای بخش انفورماتیک پزشکی خود خریداری کرد. در اکتبر 2007، مجوز پورتفولیوی ثبت اختراع ریزپردازنده مور (MPP) را از گروه TPL خریداری کرد.

در 21 دسامبر 2007، فیلیپس و رسپیرونیکس، شرکت قراردادی قطعی را اعلام کرد که بر اساس آن فیلیپس تمام سهام باقیمانده رسپیرونیکس را به مبلغ 66 دلار آمریکا به ازای هر سهم یا قیمت کل خرید تقریباً 3.6 میلیارد یورو (5.1 میلیارد دلار) به صورت نقدی خریداری کرد.

در 21 فوریه 2008، فیلیپس خرید VISICU را در بالتیمور مریلند از طریق ادغام شرکت تابعه غیرمستقیم کاملاً تحت مالکیت خود در VISICU تکمیل کرد. در نتیجه آن ادغام، VISICU به یک شرکت تابعه کاملاً غیرمستقیم فیلیپس تبدیل شد. VISICU مبدع مفهوم eICU استفاده از Telemedicine از یک مرکز متمرکز برای نظارت و مراقبت از بیماران ICU بود.

آزمایشگاه فیزیک فیلیپس در اوایل قرن بیست و یکم کاهش یافت، زیرا شرکت تلاش خود را برای نوآوری در لوازم الکترونیکی مصرفی از طریق تحقیقات اساسی متوقف کرد.

دهه 2010

در سال 2010، فیلیپس نام تجاری فر کانوکشن Airfryer را در نمایشگاه لوازم الکترونیکی مصرفی IFA برلین معرفی کرد. فیلیپس فروش زیرمجموعه Assembléon خود را اعلام کرد که ماشین های انتخاب و جابجایی را برای صنعت الکترونیک می ساخت.

فیلیپس چندین خرید را در طول سال 2011 انجام داد و در 5 ژانویه 2011 اعلام کرد که Optimum Lighting را خریداری کرده است،  که یک تولید کننده لامپ های مبتنی بر LED است. در ژانویه 2011، فیلیپس با خرید دارایی های Preethi، یک شرکت پیشرو در زمینه لوازم آشپزخانه مستقر در هند موافقت کرد. در 27 ژوئن 2011، فیلیپس Sectra Mamea AB، بخش ماموگرافی Sectra AB را خریداری کرد.

از آنجایی که سود خالص در سه ماهه سوم 2011 85 درصد کاهش یافت، فیلیپس اعلام کرد که 4500 شغل را کاهش می دهد تا با بخشی از طرح کاهش هزینه 800 میلیون یورویی (1.1 میلیارد دلار) برای افزایش سود و رسیدن به هدف مالی خود مطابقت داشته باشد. در سال 2011، شرکت 1.3 میلیارد یورو ضرر کرد، اما در سه ماهه اول و دوم 2012 سود خالص به دست آورد، با این حال مدیریت خواهان کاهش 1.1 میلیارد یورویی هزینه بود که از 800 میلیون یورو افزایش داشت و ممکن است 2200 شغل دیگر را تا پایان کاهش دهد. سال 2014. در مارس 2012، فیلیپس قصد خود را برای فروش یا تقسیم عملیات تولید تلویزیون خود به فناوری TPV اعلام کرد.

پس از دو دهه افول، فیلیپس با تغییر ساختار عمده، تمرکز خود را از الکترونیک به مراقبت های بهداشتی تغییر داد. به خصوص از سال 2011 که یک مدیرعامل جدید به نام فرانس ون هوتن منصوب شد. استراتژی جدید بهداشتی و پزشکی به فیلیپس کمک کرد تا دوباره در دهه 2010 رشد کند.

در 5 دسامبر 2012، تنظیم کننده های ضد انحصار اتحادیه اروپا فیلیپس و چندین شرکت بزرگ دیگر را به دلیل تثبیت قیمت لوله های پرتو کاتدی تلویزیون در دو کارتل به مدت نزدیک به یک دهه جریمه کردند.

در 29 ژانویه 2013، اعلام شد که فیلیپس با فروش عملیات صوتی و تصویری خود به Funai Electric مستقر در ژاپن به قیمت 150 میلیون یورو موافقت کرده است، با برنامه ریزی کسب و کار صوتی برای انتقال به Funai در نیمه دوم سال 2013، و ویدئو کسب و کار در سال 2017. به عنوان بخشی از معامله، Funai قرار بود برای استفاده از نام تجاری فیلیپس، هزینه مجوز منظمی را به فیلیپس بپردازد. قرارداد خرید توسط فیلیپس در اکتبر به دلیل نقض قرارداد فسخ شد و عملیات الکترونیکی مصرفی تحت فیلیپس باقی ماند. فیلیپس گفت که به دلیل نقض قرارداد در فروش 200 میلیون دلاری آمریکا به دنبال خسارت خواهد بود. در آوریل 2016، دادگاه بین المللی داوری به نفع فیلیپس رای داد و غرامتی به مبلغ 135 میلیون یورو در این فرآیند صادر کرد.

در آوریل 2013، فیلیپس از همکاری با مهندسی پارادوکس برای تحقق و اجرای یک "پروژه آزمایشی" در راه حل های مدیریت روشنایی خیابانی متصل به شبکه خبر داد. این پروژه توسط کمیسیون خدمات عمومی سانفرانسیسکو (SFPUC) تایید شد.

در سال 2013، فیلیپس کلمه "Electronics" را از نام خود حذف کرد - تبدیل به Royal Philips N.V. در 13 نوامبر 2013، فیلیپس از خط برند جدید خود "نوآوری و شما" و طرح جدیدی از علامت سپر خود رونمایی کرد. موقعیت نام تجاری جدید توسط فیلیپس برای نشان دادن تکامل شرکت ذکر شده است و تأکید می کند که نوآوری تنها زمانی معنادار است که مبتنی بر درک نیازها و خواسته های مردم باشد.

در 28 آوریل 2014، فیلیپس موافقت کرد که زیرمجموعه Woox Innovations (لوازم الکترونیکی مصرفی) را به قیمت 135 میلیون دلار به Gibson Brands بفروشد. در 23 سپتامبر 2014، فیلیپس طرحی را برای تقسیم شرکت به دو بخش اعلام کرد و بخش روشنایی را از بخش مراقبت های بهداشتی و سبک زندگی مصرف کننده جدا کرد. برای تکمیل این کار در مارس 2015 به یک گروه سرمایه گذاری به مبلغ 3.3 میلیارد دلار منتقل شد.

در فوریه 2015، فیلیپس شرکت Volcano Corporation را خریداری کرد تا موقعیت خود را در زمینه جراحی و تصویربرداری غیرتهاجمی تقویت کند. در ژوئن 2016، فیلیپس بخش روشنایی خود را برای تمرکز بر بخش مراقبت های بهداشتی منحل کرد در ژوئن 2017، فیلیپس اعلام کرد که شرکت Spectranetics Corp مستقر در ایالات متحده، سازنده دستگاه‌هایی برای درمان بیماری‌های قلبی را به مبلغ 1.9 میلیارد یورو (1.68 میلیارد پوند) خریداری می‌کند تا تجارت درمانی با هدایت تصویر خود را گسترش دهد.

در ماه مه 2016، بخش روشنایی فیلیپس، Philips Lighting، یک فرآیند اسپین آف را طی کرد و به یک شرکت عمومی مستقل به نام Philips Lighting N.V. تبدیل شد.

در سال 2017، فیلیپس، Philips Ventures را راه‌اندازی کرد که تمرکز اصلی آن یک صندوق خطرپذیر فناوری سلامت بود. Philips Ventures در شرکت هایی از جمله Mytonomy (2017) و DEARhealth (2019) سرمایه گذاری کرد.

در 18 جولای 2017، فیلیپس خرید TomTec Imaging Systems GmbH را اعلام کرد.

در سال 2018، فیلیپس روشنایی N.V. مستقل به Signify N.V تغییر نام داد. با این حال، همچنان به تولید و عرضه محصولات با برند فیلیپس مانند لامپ های LED تغییر رنگ Philips Hue ادامه می دهد.

دهه 2020

در سال 2021، فیلیپس لوازم خانگی توسط Hillhouse Capital به مبلغ 4.4 میلیارد دلار خریداری شد.

در سال 2022، فیلیپس اعلام کرد که فرانس ون هوتن، که به مدت 12 سال به عنوان مدیرعامل خدمت کرده بود، پس از فراخوانی یک محصول کلیدی، ارزش بازار شرکت را بیش از نصف نسبت به سال قبل کاهش داد. او قرار بود با فیلیپس E جایگزین شود

با تشکر از همراهی شما